Temel, Fadime'nin kedisinden nefret etmektedir. Bir gün kararını verir ve Fadime evde yokken kediyi yakalayıp, arabasına koyar.
 
1-2 kilometre kadar ileride, bir köprünün yanına bırakıp evine döner. Kapıyı acıp eve döndüğünde bir de baker ki, kedi sepetinde oturuyor. Ertesi gun, Fadime'nin evden çıkmasını bekleyip, kediyi yine arabaya atar. Bu kez 5-6 kilometre otedeki bir kasabada, bir cöp konteyner inin içine bırakır
 
Eve döner, kapıyı açar, kedi yine baş koseöş kurulmus,Temel'e kotu kotu bakiyor... 
 
Ertesi gün isi iyice inada bindirir, kediyi yakaldığı gibi 10-15 kilometre direksiyon sallar, bulduğu her tali yola girer, kedi yönünü kaybetsin diye çesitli şaşırtmaca yollara girer, daireler çizer.
Sonunda yaptığı isten iyice emin olunca, arabayı durdurur ve kediyi bırakır. Arabasına atlayıp, evinin yolunu tutar.
 
Saatler sonra Temel evine, Fadime'ye telefon acar;
 
- Uy Fadime, kedi yaninda mi?
- Evde, niye soriysun da?

- O şerefsizi telefona ver hemen. Kayboldum; yolu tarif etsin...