>Doğu illerindeki bir ağanın en büyük zevki, kar üzerine
>çişiyle imzasını atmakmış.
>Bu nedenle kar yağmaya başladığı andan itibaren köyde
>hayvanlar dahil hiç kimse sokağa çıkamazmış.
>Kar biraz kalınlaşınca, ağa sırtına kürkünü giyer ve köy
>meydanına gelirmiş. Yanında da en yakın yardımcısı Haso.
>Ağa sırtını köye doğru döner
>sonra sorarmış:
>-"Ula Hasso, ahali bakiy mi?"
>Hasso cevap verirmiş:
>-"Evet ağam, hepisi de bir olmuş, pencerelerden bakir."
>
>Ağa çisiyle karın üzerine imzasını atarmış "Abdullah
>Cizrelioglu". Sonrada bir nokta koyarmış ve sorarmış:
>
>-"Hala
>bakirler mi?" -"He ağam, hem bakirler hem de çılgın gibim
>alkıslirler." Her sene ayni tören sürermiş.
>Aradan 7 yıl geçmiş.
>Ağa yine, kar tuttuktan sonra, çıkmış köy meydanına.
>SormuşHasso ya:
>-"Ahali bakir mi?"
>-"He ağam, bakirler, köpekler, kediler bile camdadır."
>Ağa "Abdullah" diye adini , arkasından "Cizrelioglu"
>diye soyadını yazmaya başlamış ki;
>kalakalmış, çünkü yaş gereği prostat.
>Halka rezil olmak var. Alçak sesle Hasso'ya sormuş:
>-"Bakirler mi?" -"He ağam, bakirler de, sen ne diye durdin
>öyle?" Ağa çaresiz:
>-"Ula gel yanıma, arkanı dön ahaliye, tamamla şunu."
>diye emretmis.
>Hasso bir an durmuş, sonra çişini yapmaya hazırlanmış ve
>ağanın kulağına eğilip :
>-"Ağam" demiş, "Kırk yıldır kafama vurdin, salak dedin,
>sırtıma vurdin aptal dedin.
>Ha bu kulun okumayi yazmayi sökemedi ki, ucuni tut da yazının
>devamını sen yaz."

>BİRLİKTE ÇALIŞTIKLARINIZI
>EĞİTMEZSENIZ UCUNDAN TUTACAĞINIZ GÜN
>YAKINDIR.**