Fabrikada çalisan üç kafadar isçiden biri Kayserili,  biri Adanali biri de
bizim Trabzonlu Temeldir.
Bunlar çalisirlarken hergun patronun erkenden  isten ayrildigini fark
ederler.
 Uyanik kayserili diger iki  arkadasini cagirir: 
 
- "Bakin, patron boyle erkenden cikiyor ve donmuyor. Biz de o ciktigi 
zaman pesinden cikip gidelim."  
Digerleri bu teklifi hemen kabul ederler. O gün patron gene 
erkenden çikar.
Bizim üç kafadar da hemen pesinden  disari segirtirler. Kayserili doğruca
evine gider ve yatar. Adanalı hemen bir kebapçyya gidip güzelce karnini
doyurur. Temel de evine gider. 
Temel yatak odasından gelen sesler  uzerine kapiyi sessizce acar.  
Yatakta karisina sarilmis bulunan patronunu gorur ve  kapiyi
sessizce kapatip oradan  cikar.
Ertesi gun Kayserili ve Adanali o gun de patronun pesinden 
cikmak uzere plan yaparlar. Temeli cagirirlar ve bugun de erken
cikacaklarini soylerler. 
 
Temel hemen itiraz eder. 
- "Yok usaklar ben cikmam! Dun az  kalsin yakalaniyordum