Temel komadadır... Yanında ise karısı Fadime: Temel'in gözleri nemli, kısık sesiyle karısına doğru bakar ve konuşmaya başlar:
"Ilk işten kovulduğum zaman yanımda idin...
Iflas ettigim gün oradaydın...
Vurulduğum zaman ilk gözümü açtığımda seni gördüm...

Trafik kazası geçirdiğimde hastanede hep başucumdaydin...
Fadime takdir edilmenin mutluluğunda tabii.
Şimdi komadayim yine başucumdasin...
Sonunda anladim ama, çok geç oldu;
ulan sen ne uğursuz karisin..."