Yıllar önce bir çiftçi, fırtınası bol olan bir tepede bir
çiftlik satın almıştı. 
Yerleştikten sonra ilk işi bir yardımcı aramak oldu.
Ama ne yakındaki köylerden ne de uzaktakilerden
kimse onun çiftliğinde çalışmak istemiyordu.
Müracaatçıların hepsi çiftliğin yerini
görünce çalışmaktan vaz geçiyor,
"burası fırtınalıdır, siz de vazgeçseniz iyi olur"
diyorlardı.

Nihayet çelimsiz, orta yaşı geçkince bir adam işi kabul
etti.
Adamın haline bakıp 'çiftlik işlerinden anlar mısın?'
diye sormadan edemedi çiflik sahibi.
'Sayılır' dedi adam, 'fırtına çıktığında uyuyabilirim'.
Bu ilgisiz sözü biraz düşündü, sonra boşverip çaresiz
adamı işe aldı.
Haftalar geçtikçe adamın çiftlik işlerini düzenli olarak
yürüttüğünü de görünce içi rahatladı.
Ta ki o fırtınaya kadar...

Gece yarısı, fırtınanın o müthiş uğultusuyla uyandı.
Öyle ki, bina çatırdıyordu.
Yatağından fırladı, adamın odasına koştu:
"Kalk, kalk! Fırtına çıktı. Herşeyi uçurmadan
yapabileceklerimizi yapalım."
Adam yatağından bile doğrulmadan mırıldandı:
"Boşverin efendim, gidin yatın. İşe girerken ben size
fırtına çıktığında uyuyabilirim demiştim ya"
Çiftçi adamın rahatlığına çıldırmıştı.
Ertesi sabah ilk işi onu kovmak olacaktı, ama şimdi
fırtınaya bir çare bulmak gerekiyordu.

Dışarı çıktı, saman balyalarına koştu.
A-aa! Saman balyaları birleştirilmiş, üzeri muşamba
ile örtülmüş, sıkıca bağlanmıştı.
Ahıra koştu. İneklerin tamamı bahçeden ahıra
sokulmuş, ahırın kapısı desteklenmişti.
Tekrar evine yöneldi; evin kepenklerinin
tamamı kapatılmıştı.
Çiftçi rahatlamış bir halde odasına döndü,
yatağına yattı.
Fırtına uğuldamaya devam ediyordu.
Gülümsedi ve gözlerini kapatırken mırıldandı: 
'Fırtına çıktığında uyuyabilirim'

Sıkıntılara zihnen (bilgi, plan), mânen (dua),
maddeten (tedbir) hazırsanız,
fırtına çıktığında uyuyabilirsiniz. Hayatınız boyunca.

Sevgiler

KIZGINLIKLA KARAR ALMAYIN,
MUTLULUKTAN UÇTUĞUNUZDA SÖZ
VERMEYİN.
İKİSİ DE SARHOŞLUK ÂNIDIR,
AKIL BAŞTA DEĞİLDİR