Ana Menu
Şu anda 3 konuk çevrimiçi

Üç Günlük Tahminler
Tüm Iller
Reklam
Son Yaprak Yazdır e-Posta
    Acemi marangozun elinden cikmis mese agacindan bir masa, sigara dumanindan sararmis masa
ortusu, derme catma bir sandalye....
Doktordan kotu haberi aliyorum, akciger kanseri; en iyi tahminle uc dort yil omur biciyor bana. 
Bugun otuz birinci yas gunumu kutluyorum. Sair ne guzel soylemis 'yas otuz bes yolun yarisi' eger
hakliysa hayati yarilayamadan olup gidecegim.Olumu yureklilikle kucaklayamiyorum, yasami
kucaklayamadigim gibi. Otuz yil boyunca takvimden kopardigim her bir yapragi tekrar
yapistirmak isterdim, itinayla birer birer... 
Otuz yas; tatsiz, tuzsuz... kaldirim taslari kadar soguk, sonbahar yagmurlari kadar huzunlu,
yuvasindan dusmus yavru kus kadar yalniz ve korkak.
Hayatim roman olsa uc sayfayi gecmezdi. Cildi bozuk, sayfalari yirtilmis bir roman. Girisi ve
gelismesi olmayan, sonu muglak, soru isaretleri ile dolu, nedenlerin, nicinlerin ozne oldugu sifatin,
yuklemin olmadigi bir roman... 
Cocuklugum... hayatimin en guzel yillari, gunahsiz yillarim. Diledigimce gulup oynadigim, avazim
ciktiginca bagarabildigim yillar. Cocuklugum mahalle aralarinda top kosturarak gecti, hala mahalle
aralarinin oldugu yillar... Okuldan geldigimde ilk isim cantami evin en ucra kosesine savurup
anneme yakalanmadan evden kacmakti. Eger yakalanirsam yemek yemek zorundaydim, belki de
daha kotusu ogle uykusu uyumaliydim... 
Cocuklugum hayatimin en guzel yillari...
Ilkokul yillarim ogrenim hayatimin en guzel yillariydi. Fatma ogretmen annem kadar sevdigim ve
hala unutamadigim nadide insan, siginilacak ikinci bir liman, ogretmen sozcugu onun icin hafif
kalirdi. Ogretmekten cok daha fazlasini yapti, hayata acilan penceremiz oldu, ogrencileriyle guldu,
onlarla agladi. Sevgisi kendi cocuklarina da ogrencilerine de yetecek kadar coktu. Hayata
baslangictaki rehberim oldu. 
Ilk askimi ilkokul birinci sinifta buldum. Sevda... siniftan uc cocukla kavga etmistim onun icin,
kavga dolu hayatim o zaman basladi. Ask kelimesi o zamanlar bir sey ifade etmesede cocuksu bir
durtuyle sahiplenmistim. Beslenme cantasindan kurabiyelerini caliyor, onlugunden cekistirip
kaciyordum. Ilkokulda o zamanlar kizlara bu sekilde kur yapilirdi.Yerli mali haftasinda en guzel
yiyecekleri o getirirdi. Ikinci sinifin basinda ailesi Sevda'yi okuldan alip baska bir okula goturdu,
ilk askimda boylece son bulmus oldu. Sevdigim kizin pesinden gitmek icin hic caba harcamadim,
o gitti ve askimiz bitti... 
Cocuklugum rengarenk misketler, patlak plastik bir top, pinokyo bisIklet, tellere dizip kurulugun
tavanina astigim gazoz kapaklarim, insaat fazlasi tahtalardan yapilma bir kilic, bol bol kosusturma
ve kahkaha, cocukluk arkadaslarim, birde olmazsa olmaz cocukluk asklarimdi benim icin...
SON YAPRAK
Sonbaharda, yaprak dokumunde ,yapraklar agactactan dusmek icin yarisirken bir yaprak vardir ki
sIki sIkiya baglidir agaca,ondan ayrilmak istemez.Diger yapraklar ruzgarda usulca suzulup
toprakla butunlesirken o giden arkadaslarinin aksine ona can verene sIki sIkiya
baglanmistir,kopmak istemez ama bilirki gun gelecek hizli bir ruzgar esecek ve onu sevdiginden
koparacaktir.onu sevdiginden koparan herseye dusmandir ;ruzgar en buyuk dusmanidir,bazende
hasari bir cocuk koparir o son yapragi agactan umarsizca...En zor olanida ayrilmak zorunda
oldugunu bilmektir.nezaman ve nereden esecagini bilmedigi bir ruzgarda kopup ayrilacaktir
sevdiginden , hain ruzgarda salinip sevdiginin dibine dusecektir aglamakli.toprakla butunlesip
sevdiginin koklerinde tekrar yeserecektir ilkbaharda ve her sonbaharda tekrar tekrar ayrilacaktir
sevdiginden gozyaslari icinde...sonbahar yagmurlari eslik edecek yapragin huznune zaman zaman 
Bana sevmeyi,sevdigine deger vermeyi,onunla tek vucut olmaayi o son yaprak ogretti, hayattaki
rehberim oldu her sonbahar.yeri geldiginde ilkbaharda sevdigiyle ask sarkilari soyleyen yaprak
gibi sevdigimle sarkilar soyledim ,guldum ;firtinli gecelerde son yaprak sevdigine sarilirken
sarildim sevdigime,sonbahar gelipte sevdiginden ayrildiginda bende huzunlendim toprak
oldugunda bende toprak oldum sevdigimin kalbinde...tekrar yesediginde sevdiginin koklerinde
ben de yeserdim . bana sevmeyi o son yaprak ogretti.sevdigine sIki sIkiya baglanmayi ,
kopmamayi ondan ogrendim.siz sizolun o son yapragi koparmayin ,ayirmayin sevdiginden.
Isa YILMAZ'dan