kendi turleriyle ucmayi reddeden iki ayri cins kusa
rastlar yol kenarinda.

Hayli merak eder bu iki farkli yaratigin nasil olup
da kendi aileleriyle,
ait olduklari yerlerde yasamak istemediklerini,

nasil olup da bir 'yabanci'yi kendi kardeslerine
yeglediklerini.
Biri karga, biri leylek...

O kadar farklidir ki kuslar
ihtimal veremez birbirlerini sevdiklerine,
turdesleriyle degil de birbirleriyle ucmayi
yeglediklerine.

Oyle ya, karga dedigin kargalarla ucmalidir,
leylek dediginse leyleklerle.

Yaklasir ve merakla inceler kuslari.
Ta ki her ikisinin de topal oldugunu kesfedinceye
kadar.

O zaman anlar ki,
birlikte kacar, birlikte ucar, birlikte yasarlar
beklenenlerin yaninda tutunamayanlar.

O zaman anlar ki,
sahip olduklari degil, sahip olmadiklaridir
kimilerini birbirlerine yakin
kilan.

Topal kuslar birbirlerinin 'ariza'larini bilir
ve somurmek ya da ortmek yerine kabullenirler
oylesine.

En sahici dostluklar ortak varliklar uzerine degil,
ortak yoksunluklar uzerine kurulanlardir.

Ayni sekilde zengin, ayni sekilde mesut olanlarin
ortak paydalari sabun kopugu gibidir ucar, söner.

Ortak aci, ortak huzun, ortak puruzdur esas
yakinlastiran,
yaklastiran...

Mesnevi'den