Yasli bir bey, sabah erken evinden çıkmış, yolda ilerlerken, bir bisikletlinin kendisine çarpmasi ile yere yuvarlanmiş ve hafif
yaralanmiş. Sokaktan geçenler yasli beyi hemen en yakin sağlik birimine ulaştırmışlar...
Hemsireler, adamcağızın yarasına pansuman yapmışlar, ama 'biraz beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kirik veya
çatlak olup olmadığını inceleyeceklerini' söylemişler. Yaşlı bey huzursuzlanmış, 'acelesi oldugunu istemediğini' söylemiş.
Hemşireler merakla acelesinin sebebini sormuş.
Adamcağiz da 'karım huzur evinde kalıyor her sabah onunla kahvaltı etmeye giderim, geç kalmak istemiyorum' demiş.
'Karınızın, siz gecikince merak edeceğini düsünüyorsunuz herhalde' Demiş hemşire.
Adam üzgün bir ifade ile 'ne yazik ki karım Alzheimer hastası ve benim kim
olduğumu bilmiyor' demiş.
Hemşireler hayretle 'madem sizin kim olduğunuzu bilmiyor neden hergün onunla kahvaltı yapmak için koşşsturuyorsunuz'
demişler.

Adam buruk bir sesle 'ama ben onun kim oldugunu biliyorum' demiş...